 Babaya Saygý
|
Vanda, Vali Tahir Paþanýn konaðýnda kaldýðý günlerdi.
Bir gün basit kýyafetli bir köylünün kapýda kendisini beklediðini söylediler. Kapýya koþtu.
Gelen babasýydý. Bir merkeple Nurs an kalkmýþ, Vana oðlunu görmeye gelmiþti.
Bediüzzaman sevinç içinde babasýnýn ellerine sarýldý, öptü. Halini hatýrýný sordu. Annesi ve kardeþleri hakkýnda bilgi aldý.
Mirza Efendi, kapýda oðlunu,
- "Oðlum, burada benim, senin baban olduðumu sakýn kimseye söyleme" diye uyardý.
Bediüzzaman babasýnýn önüne geçip ona yol gösterdi ve içeri aldý.
Salona girdiler.
Vali ve þehrin diðer ileri gelenleri de oradaydý. Sofi Mirza Efendi, utanarak kapýnýn eþiðine yakýn bir yere oturdu.
Bediüzzaman, uyarýsýna raðmen babasýný topluluða iftiharla tanýttý:
- "Ýþte bu zat benim babam Sofi Mirza Efendidir."
Ve babasýný kapý aðzýndan alarak baþ köþeye, Vali Tahir Paþanýn yanýndaki sedire oturttu.
Onun layýk olduðu yer orasýydý.
Baba, herkesin önünde ve baþýnda olmalýydý.
|
|
Ekleyen: Admin - 06.07.2007 -
5322 Okuma - 18 Yorum |
|
|
|
|
|
|
|
|
Dini / Ýslami Hikayeler |
|
|
|
|
