.... Kocamýþ bir meþe aðacýnýn tepesine bir kartal yuva yapmýþ.Aðacýn orta yerindeki kovuðu da bir yaban kedisi yerleþmiþ.Dibinde de bir yaban domuzu yaþarmýþ.Herkes kendi bildiðince yaþayýp gidiyormuþ.Fakat yaban kedisi bu düzeni bozmuþ.Bir gün Kartala :
" Ýkimizin de caný tehlikede " demiþ . " Hele yavrularýmýzýnki daha çok tehlikede.
Kartal : " . Hayrola, ne var ? Ne oluyor ? " diye sormuþ.
Kedi : " Daha ne olsun " diye karþýlýk vermiþ . " Yaban domuzu durmadan barýndýðýmýz aðacýn dibini kazýyor.Niyeti aðacý devirip, yavrularýmýzý yemek."
Kedi böyle deyince kartalý bir korkudur almýþ.Ne yapacaðýný düþünmeye baþlamýþ.Kartalýn içine kuþku düþüren kedi, bu kez de doðruca aþaðýya, domuzun yanýna gitmiþ.Kulaðýna eðilerek fýsýltýyla :
" Aman komþum dikkatli ol! " demiþ. " Sakýn dýþarý çýkayým deme.Kartalýn niyeti çok kötü.Bütün gün senin yavrularýnýnda gözü.Dostum olduðun için sana bunu söylüyorum.Sakýn kartalýn kulaðýna gitmesin."
Böylece domuzu da korkuya düþüren kedi, bir kenara çekilmiþ.Kartal aðaç devrilecek,domuz yavrularýný yiyecek diye korkusundan yem aramaya gitmemiþ.Domuz da þimdi kartal gelip yavrularýmý kapacak diye korkudan yerinden ayrýlmamýþ.Günlerce aç, susuz bekleyip durmuþlar.Sonunda kartal da, domuz da yavrularý ile birlikte açlýktan ölmüþler.
Kedi de ortaya attýðý fitne sayesinde karnýný bir güzel doyurmuþ.Hem kartalýn, hem domuzun yavrularýný bir güzel yemiþ.
Dünyada belalarýn en belasý, en kötüsü fitnedir.Araya fitne girdi mi, nice
dostluklar yýkýlýr, nice felaketler meydana gelir.