Bir zamanlar gayet merhametli , fakat buna karþýlýk biraz saf bir köylü varmýþ.Bir kýþ günü yolda gezinirken karlarýn üzerinde bir yýlan görmüþ.Upuzun uzanmýþ karlarýn üzerinde, kýmýldýyacak hali kalmamýþ.Ya öldü ya ölecek.Acýmýþ yýlana,alýp evine götürmüþ.Ocaðý bir güzel yakýp yýlaný ocak baþýndaki bir minderin üzerine koymuþ.

Soðuktan uyuþmuþ olan yýlan sýcaðý görünce yeniden canlanmýþ.Canlanmasýyla birlikte baþlamýþ ýslýklar çalarak baþýný kaldýrmaya.Sonra da kývrým kývrým kývrýlarak atýlmaya hazýrlanmýþ.

Köylü yýlanýn kendisini sokmaya hazýrlandýðýný görünce :

" Vay hain, demek benim iyiliðime karþý yapacaðýn buydu." demiþ. Hemen baltasýný kaptýðý gibi yýlaný üç parçaya bölmüþ.

Diyeceðimiz þu ki ; acýmak,iyilik güzel þeydir ama layýk olana acýmalý ve onlara yardým . etmeli.Nankörlere acýmakla ve yardým etmekle baþýmýza bela alýrýz.