Bir varmýþ bir yokmuþ Bir þehir faresi varmýþ; Bir gün yolu yordamýyla Tarlafaresini yemeðe çaðýrmýþ.
Bir Türk halýsý üstüne Bir sofra kurulmuþ, þahane. Ne yemekler, ne yemekler... Gitmeyen bilmez þehire.
Böyle ziyafet görülmemiþ, Hiçbir þey eksik deðilmiþ. Ama tam yemek baþlarken Farelerin iþtahý kesilmiþ:
Ayak sesleri gelmiþ birden Evin . üstünde bir yerden; Þehir faresi fýrt bodruma, Tarlafaresi de peþinden.
Ses seda kesilmiþ yukarýda, Fareler çýkmýþ meydana. Þehirli fare, buyurun, demiþ, Soðumasýn bizim kýzartma.
Ben doydum, demiþ tarlafaresi, Yarýn bize beklerim sizi. Bizde böyle kral sofralarý yok, Fýkara iþi bizimkisi.
Ama yediðin boðazýnda kalmaz, Ayak mayak sesi duyulmaz. Haydi hoþça . kal kardeþ, Korkulu yemek bana gelmez.
Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri Fabl Hikayeleri
Jean de La Fontaine