Adamýn biri bir yolun kenarýna dikenler ekti. Dikenler büyüyüp geliþince yoldan geçenleri rahatsýz etmeye baþladý. Gelip geçenler:
- "Bu dikenleri sök, insanlarý rahatsýz etmesinler." demeye baþladýlar. Fakat adam bunlarý duyuyor fakat aldýrmýyordu. Bir gün Allahýn bir velisi ona:
- "Mutlaka bu dikenleri sök." dedi.
Adam itiraz etmedi.
- "Evet mutlaka bir gün sökerim." dedi.
Adam ha bire yarýn yarýn dedikçe dikenler büyüyüp kuvvetleniyordu.
Veli adama:
. - "Ey vaadinde durmayan adam, sök þu dikenleri bu iþi sürüncemede býrakma." dedi.
Adam:
- "Babacýðým, bir hayli gün var, bugün olmazsa yarýn, bir gün mutlaka bu iþi yapacaðým." dedi.
Allahýn (c.c.) velisi bunun üzerine þu sözleri söyledi:
- "Sen, hep yarýn diyerek bu iþi erteliyorsun, fakat þunu bil ki her geçen gün o dikenler büyüyüp güçleniyor, dikenleri sökecek olan sen ise güç kuvvet . kaybediyorsun, dikenler gün geçtikçe gençleþiyor sense ihtiyarlýyorsun."